![φυσιολογικό σάκχαρο στο αίμα](/images/άρθρα/1702/φυσιολογικό%20σάκχαρο%20στο%20αίμα.jpg)
Το σάκχαρο στο αίμα είναι απαραίτητο για να λειτουργεί σωστά το σώμα μας. Το χρειάζονται και οι άνδρες και οι γυναίκες. Η είσοδός του στους εγκεφαλικούς νευρώνες και τα ερυθρά αιμοσφαίρια είναι σημαντική.
Η γλυκόζη χρησιμοποιείται στο σώμα, παρακάμπτοντας την οδό της ινσουλίνης, για:
- προστασία των ερυθρών αιμοσφαιρίων και των νευρώνων από τις επιδράσεις των ενεργών ειδών οξυγόνου (ROS).
- Διατήρηση του σιδήρου στα ερυθροκύτταρα με τη μορφή που είναι απαραίτητη για το μεταβολισμό.
- διατήρηση της ανταλλαγής ενέργειας.
- Παραγωγή ATP για νευρώνες.
- Σύνθεση βιολογικά δραστικών ουσιών (νευροδιαβιβαστές).
Η μεταφορά της γλυκόζης σε άλλα κύτταρα διαμεσολαβείται από την παγκρεατική ορμόνη ινσουλίνη. Η έλλειψή του στον σακχαρώδη διαβήτη οδηγεί σε έλλειψη γλυκόζης στα κύτταρα και σε περίσσεια στο αίμα.
Τα κύτταρα των επινεφριδίων και των γονάδων εμπλέκονται στη σύνθεση των στεροειδών ορμονών. Χρησιμοποιούν γλυκόζη για το σκοπό αυτό.
Το συκώτι συνθέτει λιπαρά οξέα, χοληστερόλη και ενεργοποιεί τη βιταμίνη D στον ανθρώπινο οργανισμό. Χάρη στη γλυκόλυση, εκτελεί όλες αυτές τις λειτουργίες.
Όταν υπάρχει πείνα και μυϊκή εργασία, ενεργοποιούνται οι διαδικασίες σύνθεσης γλυκογόνου.
Ποιο είναι το φυσιολογικό επίπεδο σακχάρου στο αίμα;
Η γλυκαιμία είναι το επίπεδο σακχάρου στο αίμα. Οι φυσιολογικές τιμές αυτού του δείκτη διασφαλίζονται από την ισορροπία των διαδικασιών μεταφοράς, χρήσης, σχηματισμού και εισόδου γλυκόζης στο αίμα. Η κατάσταση ισορροπίας διατηρείται από τις ορμόνες. Μεταξύ αυτών είναι:
- υπογλυκαιμικό (ινσουλίνη);
- υπεργλυκαιμικά (γλυκοκορτικοστεροειδή, αδρεναλίνη, νορεπινεφρίνη, γλυκαγόνη).
Τα πρότυπα σακχάρου στο αίμα κυμαίνονται από 3, 3 έως 5, 5 mmol/l, σύμφωνα με ορισμένες πηγές, το όριο αναφοράς μετατοπίζεται στο 6, 6. Οι υπολογισμένες τιμές για το φλεβικό αίμα είναι ελαφρώς υψηλότερες από ό, τι για τους τριχοειδείς δείκτες.
Πώς εκδηλώνεται ένα χαμηλό επίπεδο σακχάρου στο αίμα;
Ο λόγος για αυτή την κατάσταση είναι η αυξημένη ανάγκη των κυττάρων για γλυκόζη, με αποτέλεσμα να διαταράσσονται οι διαδικασίες παραγωγής ΑΤΡ.
Οι αιτίες αυτών των διαταραχών περιλαμβάνουν:
- Υπερπαραγωγή ινσουλίνης σε όγκους (ινσουλίνωμα).
- εσφαλμένη χορήγηση δόσης ινσουλίνης στον σακχαρώδη διαβήτη.
- επινεφριδιακή ανεπάρκεια που προκαλείται από ανεπάρκεια υπεργλυκαιμικών ορμονών.
- Διαταραχή της ροής του σακχάρου από τα έντερα.
- ηπατική νόσο?
- Κληρονομικές ασθένειες που οδηγούν σε μειωμένη παραγωγή γλυκόζης.
- εθισμός στο αλκοόλ?
- Έλλειψη βιταμινών (βιοτίνη) που εμπλέκονται στο μεταβολισμό της γλυκόζης.
- Διαταραχές του κεντρικού νευρικού συστήματος.
Η μείωση του επιπέδου της γλυκόζης από το έντερο μπορεί να σχετίζεται με παθολογία απορρόφησης (για παράδειγμα, εντερίτιδα) και ανεπάρκεια θρεπτικών συστατικών που προκαλείται από ανεπάρκεια αυτού του στοιχείου. Αυτή η κατάσταση ονομάζεται διατροφική υπογλυκαιμία.
Τα χαμηλά επίπεδα σακχάρου στο αίμα οδηγούν σε ανεπάρκεια θρεπτικών συστατικών στα ερυθρά αιμοσφαίρια και στους εγκεφαλικούς νευρώνες, που χαρακτηρίζονται από τα ακόλουθα συμπτώματα:
- χλωμό δέρμα;
- γρήγορη αναπνοή και καρδιακός ρυθμός.
- Πείνα;
- εφίδρωση, ρίγη?
- Ζάλη;
- λιποθυμία.
Σε τέτοιες περιπτώσεις, πρέπει να παρέχεται βοήθεια αμέσως. Τα επίπεδα σακχάρου στο αίμα αυξάνονται με μια καραμέλα ή μια ένεση φαρμάκου. Η έλλειψη βοήθειας μπορεί να οδηγήσει σε κώμα και θάνατο.
Πώς εκδηλώνεται το υψηλό σάκχαρο στο αίμα;
Ως υπεργλυκαιμία ορίζεται η αύξηση του σακχάρου στο αίμα μεγαλύτερη από 5, 5 mmol/l. Αυτή η διαδικασία οφείλεται στη μειωμένη κυτταρική ζήτηση και στην αυξημένη παραγωγή γλυκόζης. Οι λόγοι είναι:
- Ανεπάρκεια ινσουλίνης σε σακχαρώδη διαβήτη, παγκρεατική νέκρωση.
- Υπερπαραγωγή ορμονών σε ακρομεγαλία - σωματοτροπία, θυρεοτοξίκωση - ιωδοθυρονίνη, νόσος Itsenko-Cushing - γλυκοκορτικοστεροειδή.
- νεφρική ανεπάρκεια και διαταραχή διήθησης.
- υπερκατανάλωση τροφής και υπερβολική κατανάλωση ζάχαρης.
- σωματικό στρες?
- Πόνος;
- Εγκεφαλικό επεισόδιο, όγκος εγκεφάλου.
Η πιο σοβαρή συνέπεια της υπεργλυκαιμίας είναι η ανάπτυξη υπερωσμωτικού κώματος, το οποίο προκαλείται από πολύ υψηλό επίπεδο γλυκόζης στο αίμα, το οποίο αντλεί πάρα πολύ υγρό στα αγγεία. Αυτός ο τύπος κώματος είναι χαρακτηριστικός για άτομα με σακχαρώδη διαβήτη που επιπλέκεται από νεφρική ανεπάρκεια. Κανονικά, τα υγιή νεφρά εμποδίζουν την αύξηση της γλυκόζης του αίματος πάνω από 9 mmol/L, γεγονός που μειώνει την επαναρρόφηση και προκαλεί γλυκοζουρία.
Με μέτρια υπεργλυκαιμία, ενεργοποιούνται οι διαδικασίες παθολογικής γλυκοζυλίωσης πρωτεϊνών και σχηματισμού σορβιτόλης. Αυτή η ένωση προάγει τη συσσώρευση υγρού στους ιστούς και διαταράσσει τη λειτουργία των κυττάρων. Η παθολογική γλυκοζυλίωση διαταράσσει τη λειτουργία των αντισωμάτων και προκαλεί υποξία. Η αλλαγή των αντιγονικών ιδιοτήτων των πρωτεϊνών μπορεί να οδηγήσει στην ανάπτυξη αυτοάνοσων νοσημάτων.
Τα κύρια κλινικά συμπτώματα που σχετίζονται με το υψηλό σάκχαρο στο αίμα είναι:
- πρόβλημα όρασης;
- διαταραχή νευρικής ευαισθησίας?
- η ανάπτυξη νεφρικής ανεπάρκειας?
- τροφικές διαταραχές στους ιστούς των κάτω άκρων.
- συχνουρία;
- γενική αδυναμία?
- Έντονη δίψα?
- αργή αναγέννηση κοψιμάτων και πληγών.
Τα περισσότερα από αυτά τα σημάδια χαρακτηρίζουν τον σακχαρώδη διαβήτη, μια ασθένεια ενδοκρινικής αιτιολογίας, η οποία σχετίζεται με μειωμένη απορρόφηση γλυκόζης λόγω ανεπάρκειας της ορμόνης ινσουλίνης.
Οι παράγοντες που προδιαθέτουν για την ανάπτυξη αυτής της παθολογίας περιλαμβάνουν:
- γενετική προδιάθεση;
- ευσαρκία;
- λοιμώξεις?
- Λήψη επαγωγικών φαρμάκων.
Εάν παρατηρήσετε πολλά από τα αναφερόμενα κλινικά σημεία και παράγοντες κινδύνου, θα πρέπει να κλείσετε ραντεβού με έναν ενδοκρινολόγο.
Εργαστηριακές εξετάσεις: νόρμες, επίπεδα σακχάρου στο αίμα σε άνδρες και γυναίκες
Πολλές μέθοδοι και δοκιμές χρησιμοποιούνται στην εργαστηριακή διάγνωση παθολογιών που σχετίζονται με διαταραχή του μεταβολισμού του σακχάρου. Αυτά περιλαμβάνουν:
- δοκιμή ανοχής γλυκόζης?
- γλυκοζυλιωμένη αιμοσφαιρίνη?
- Προσδιορισμός των επιπέδων σακχάρου στο αίμα νηστείας.
- γενική ανάλυση ούρων?
- Χημεία αίματος.
Εάν η διάγνωση είναι ασαφής, διενεργείται τεστ ανοχής. Εάν έχετε σακχαρώδη διαβήτη, αυτή η εξέταση δεν συνιστάται. Για τη μελέτη, λαμβάνεται αίμα με άδειο στομάχι και το επίπεδο προσδιορίζεται μετά την κατανάλωση ενός διαλύματος ζάχαρης. Με βάση τα δεδομένα που ελήφθησαν, δημιουργείται μια καμπύλη σακχάρου, οι τιμές της οποίας επανέρχονται στο φυσιολογικό εντός 2-3 ωρών. Μια τιμή πάνω από 11 mmol/l υποδεικνύει πιθανές αποκλίσεις.
Η γλυκοζυλιωμένη αιμοσφαιρίνη χρησιμοποιείται για την παρακολούθηση της δυναμικής της υπεργλυκαιμίας σε άτομα με σακχαρώδη διαβήτη, τον εντοπισμό λανθάνοντων μορφών και τη διάγνωση του σακχαρώδη διαβήτη κύησης σε έγκυες γυναίκες. Ο κανόνας είναι έως και 6% της συνολικής ποσότητας αιμοσφαιρίνης.
Η παρουσία σακχάρου σε μια γενική εξέταση ούρων επηρεάζεται άμεσα από τη συγκέντρωση της γλυκόζης στο αίμα. Η επαναρρόφησή του είναι κανονικά 1, 7 mmol ανά λεπτό. Το επίπεδο σακχάρου στο αίμα στο οποίο εμφανίζεται στα ούρα ονομάζεται νεφρικό κατώφλι. Η τιμή του είναι 8, 8 – 9, 9 mmol/l. Η ζάχαρη στα ούρα μπορεί να είναι ένδειξη σακχαρώδους διαβήτη, αλλά δεν είναι αυτός ο μόνος λόγος. Σε ορισμένες περιπτώσεις, αναπτύσσεται γλυκοζουρία:
- σε έγκυες γυναίκες με μειωμένη επαναρρόφηση.
- με συγγενή ή επίκτητη ανωμαλία των εγγύς νεφρικών σωληναρίων.
Τιμές έως 0, 8 mmol/l θεωρούνται φυσιολογικές.
Ποια φάρμακα μπορούν να επηρεάσουν τα αποτελέσματα των εξετάσεων;
Τα φάρμακα που λαμβάνονται μακροχρόνια μπορεί να παραμορφώσουν τα αποτελέσματα προς τα πάνω ή προς τα κάτω.
Αυξάνει την απόδοση:
- γλυκοκορτικοστεροειδείς ορμόνες (υδροκορτιζόνη, πρεδνιζολόνη, βουδεσονίδη, κ. λπ. ).
- Φάρμακα για τη θεραπεία ψυχιατρικών διαταραχών.
- από του στόματος αντισυλληπτικά που συνταγογραφούνται σε γυναίκες.
- αντιυπερτασικά φάρμακα?
- Φάρμακο για τον βήχα με βάση το σιρόπι.
Η ασπιρίνη, ο χυμός αλόης και η κινίνη μειώνουν τεχνητά τα επίπεδα σακχάρου στο αίμα.
Αυτές οι μελέτες επηρεάζουν επίσης τις γυναικείες σεξουαλικές ορμόνες, γι' αυτό και οι εξετάσεις πριν από την έναρξη της εμμήνου ρύσεως πρέπει να αναβάλλονται για μετά το τέλος τους.
Επομένως, η γλυκόζη έχει μεγάλη επίδραση στην απόδοση ολόκληρου του σώματος. Για την πρόληψη ασθενειών, είναι απαραίτητο, ειδικά για άτομα με κληρονομική προδιάθεση για διαβήτη, να προσδιορίζεται η συγκέντρωση σακχάρου στο αίμα τουλάχιστον μία φορά το χρόνο ή στο πλαίσιο ιατρικής εξέτασης.